Affichage des articles dont le libellé est เขาใหญ่. Afficher tous les articles
Affichage des articles dont le libellé est เขาใหญ่. Afficher tous les articles

mardi 15 septembre 2009

Washington, We have a problem!!

14 กันยายน 2552

เสี่ยวเว่ย ศิลปินร็อคชาวจีน เซโป นักกิจกรรมชาวแอฟริกัน และ เชน นักศึกษาชาวอเมริกัน-อินเดียน เป็นส่วนหนึ่งของทีมงานกรีนพีซกลุ่มเล็ก ที่ประกอบด้วยเจ้าหน้าที่ชาวไทยและฟิลิปปินส์ และอาสาสมัคร ที่ขณะนี้เดินเท้ามาทั้งหมด 12 กิโลเมตร ในคาราวาน “เดินกับช้าง ร่วมสร้างการเปลี่ยนแปลง”

เมื่อมองดูพวกเขาผ่านโหมดดูภาพในกล้องของฉัน ฉันนึกถึงคำกล่าวของมาร์กาเร็ท มีด ที่ว่า “ไม่ต้องสงสัยเลยว่าพลเมืองกลุ่มเล็กๆ ที่ตระหนักและทุ่มเทสามารถเปลี่ยนแปลงโลกได้ แท้จริงแล้วนั่นเป็นสิ่งเดียวที่เปลี่ยนแปลงโลกมาแล้ว

วันนี้เราเดินบริเวณรอบๆ อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ ซึ่งเป็นผืนป่าธรรมชาติขนาด 2,168 ตารางกิโลเมตร ที่ก่อตั้งขึ้นในพ.ศ. 2502 โดยจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ และปัจจุบันเป็นอุทยานตัวอย่างที่ยอดเยี่ยมในด้านการปกป้องป่าในประเทศไทย

ณ โรงเรียนบ้านโนนกระโดนใกล้เขาใหญ่ นักกิจกรรม Chang(e) กลุ่มเล็กๆ ได้รับการต้อนรับจากนักเรียนมากกว่า 300 คน ที่เริ่มส่งเสียงแหลมและร้องกรี๊ดกร๊าดอย่างตื่นเต้นว่า “ช้าง ช้าง ช้าง ช้าง” ในขณะที่เราเลี้ยวเข้าโรงเรียน ซึ่งเป็นจุดหยุดแวะแรกของวัน


เสี่ยว เว่ยแต่งตัวเป็นนกเงือก เซโปอยู่ในชุดเสือ และเชนอยู่ในชุดอุรังอุตัง ทั้งสามเดินนำช้างเข้าสู่โรงเรียน ในขณะที่เด็กๆ ปรบมือและกระโดดด้วยความตื่นเต้น พวกเขาสัมผัสช้างด้วยความรู้สึกเกรงขาม และจับมือกับอุรังอุตังและเสือ

ในระหว่างคุณและฉัน ฉันเห็นเด็กๆ และเห็นปัญหา ซึ่งมีขนาดใหญ่เท่าช้าง เด็กเล็กๆ กลุ่มใหญ่มากทำให้จิตใจฉันเต็มไปด้วยความวิตกกังวล

เมื่อได้รู้ถึงสิ่งที่เรารู้ในปัจจุบัน เกี่ยวกับผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่รุนแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว การแย่งชิงทรัพยากรธรรมชาติที่จำกัดที่เพิ่มขึ้นอย่างไม่ย่อหย่อน และความละโมบไม่รู้จักพอของคนรุ่นฉัน ทำให้ฉันสิ้นหวัง เมื่อคิดว่าเด็กๆ ผู้ไร้เดียงสาและร่าเริงจะมีอนาคตเช่นไร



ฉันขอวางความคิดอันหดหู่ไว้ก่อน และนั่งดูวันเดอร์ เกิร์ลส์ หรือ ทีมกิจกรรม ได้แก่ ฝา พลอย และ จิ๊บ ร้องเพลง เต้น และเล่นเกม ซึ่งถูกคิดขึ้นเพื่อให้การศึกษาและความบันเทิงแก่เด็กๆ เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงที่พวกเราต้องการเห็น โดยหลังจากนั้นเด็กๆ ได้เข้าแถวเพื่อลงชื่อในจดหมายเรียกร้องการเปลี่ยนแปลง ถึงโอบามา


หลังงานเลิก ฉันลองนับชื่อคนที่ลงชื่อในจดหมายถึงประธานาธิบดีโอบามาที่เรารวบรวมได้ในวันนี้ และสงสัยว่าเขาจะได้ยินเสียงเพรียกจากประชาชนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และลงมือแก้ไขปัญหาที่เขาได้รับการเรียกร้อง หรือเขาจะยอมแพ้ต่อแรงกดดันจากภายในประเทศ และทำให้ผู้คนทั้งโลกผิดหวัง ผู้คนที่ต้อนรับผลการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีอเมริกันของเขาด้วยความหวังมากนัก

ในยามสนธยา เราติดตั้งเต็นท์ในวัดใกล้โรงเรียนบ้านโนนกระโดน พวกเราเหนื่อยแต่เบิกบานใจ ในขณะที่นั่งเงียบๆ เฝ้ามองเพื่อนและผู้ร่วมเดินทางที่แสนดี นั่นคือ เหล่าช้าง นอนหลับเคียงข้างกัน ซึ่งเป็นตอนที่ดร.อลงกตบอกฉันเกี่ยวกับความรักที่กำลังงอกเงยระหว่างช้าง 2 เชือกของเรา คชาพัช ช้างมีงาอายุ 13 ปี กำลังหลงรักหัวปักหัวปำกับดอกแก้ว ช้างพุงพลุ้ยอายุ 38 ปี ทั้งคู่แสดงอาการทั่วไปของช้างที่กำลังจับคู่ และดร.อลงกตบอกว่า ช้างไม่เหมือนมนุษย์ตรงที่ไม่เสียเวลาเกี้ยวพาราสียืดเยื้อ และจะมีลูกกันในเร็ววัน

เมื่อได้เห็นช้างกินอาหารและน้ำมากมาย และเมื่อเฝ้าสังเกตผืนป่าและทรัพยากรน้ำรอบๆ เขาใหญ่กำลังหดหาย ทำให้ฉันใช้เวลาที่เหลืออยู่ในช่วงเย็นไปกับการกังวลว่า ป่าผืนนี้จะมีอาหารและน้ำเหลือมากพอสำหรับช้างแม้อีกตัวเดียวหรือไม่ 
'วอชิงตัน เรามีปัญหา โปรดช่วยเราปกป้องป่า ทันที'

ไชยเลนดรา ยาสวัน

dimanche 13 septembre 2009

เดินกับช้าง !

13 กันยายน 2552

ฉันเคยเดินเพื่อกิจกรรมเพื่อสังคมหลายครั้งในอดีต

ฉันได้รับแรงบันดาลใจจากกลุ่มสัมพันธมิตรนาร์มาดา บาเชา แอนโดลาน จึงร่วมเดินรณรงค์กับประชาชนจากหุบเขานาร์มาดาในอินเดีย ที่คัดค้านการสร้างเขื่อนซาร์ดาร์ ซาโรวาร์ อันเป็นที่โจษจัน ที่ได้ทำลายชีวิตและวิถีชีวิตของผู้คนหลายพันคน ในขณะที่สร้างประโยชน์น้อยนักให้แก่ผู้ที่ควรจะได้รับประโยชน์จากมัน

ทัศนคติ “ไม่มีวันยอมแพ้จนกว่าจะตาย” ของผู้รอดชีวิตจากหายนะแก๊สรั่วที่เมืองโบพาล ตราตรึงใจฉันจนทำให้ร่วมเดินรณรงค์กับพวกเขาหลายครั้งเพื่อเรียกร้องความยุติธรรมจาก ดาว เคมิคัลส์ บริษัทข้ามชาติจากอเมริกา วันที่ 4 ธันวาคมนี้จะเป็นวันครบรอบ 25 ปีของหายนะในครั้งนี้ และเป็นวันครบรอบของหนึ่งในการต่อสู้ของมวลชนที่เกิดขึ้นยาวนานที่สุด

ไม่กี่ปีที่แล้ว มูลนิธิมิตรา เรียกให้ฉันเข้าร่วมการเดินรณรงค์กับนักเรียน ครู และ พ่อแม่จากโรงเรียนศูนย์การเรียนรู้ ใกล้เมืองบังกาลอร์ เพื่อสร้างความตระหนัก และหาเงินทุนสนับสนุนการติดตั้งระบบพลังงานหมุนเวียนในโรงเรียน เพื่อเปลี่ยนแปลงโรงเรียนให้ลดการปล่อยคาร์บอนให้เท่ากับที่ปล่อยออกไป

ฉันจึงไม่แปลกใจที่วันนี้พบว่าการเดินกับช้างเป็นเหมือนการเล่นกีฬาที่แตกต่างออกไป แต่ความแปลกและความตื่นเต้นยังคงอยู่

เหตุผลหนึ่งก็คือ ช้างเดินช้าและเร็วตามอาหารที่พวกมันพบระหว่างทาง พวกมันหยุดตลอดเวลาเพื่อกินหญ้า พืช และขิงป่าที่เติบโตอยู่ระหว่างทาง



เมื่อนึกถึงอาหารมื้อเช้าในพิธีเปิดการเดินทางมื้อใหญ่ยักษ์ ที่ช้างกินก่อนออกเดินทางทอดน่องในเช้าวันนี้ ทำให้ฉันสงสัยว่าพวกมันแสดงพฤติกรรมของมนุษย์อันเป็นอมตะ นั่นคือ ความละโมบและความตะกละหรือเปล่า

แต่ควาญช้างหยุดความสงสัยของฉันอย่างรวดเร็ว เขาบอกว่าช้างกินอาหารนานถึง 18 ชั่วโมงต่อวัน และใน 1 ปี พวกมันกินพืชมากถึง 200 สายพันธุ์



แน่นอนว่าสิ่งที่ฉันค้นพบอีกอย่าง คือ ช้างชอบน้ำมาก ระหว่างทาง หากเราพบแหล่งน้ำ ไม่ว่าจะเป็นทะเลสาบ ลำธารเล็กๆ หรือแม้แต่ถังน้ำ ช้างของพวกเราจะเมินเฉยผู้คนกลุ่มเล็กๆ ที่เดินนำหน้า และมุ่งหน้าไปหาน้ำทันทีเพื่อพ่นใส่ตัว

ซึ่งไม่น่าแปลก เพราะสัตว์ที่เกี่ยวดองกันมากที่สุดกับช้าง คือ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในทะเล คือ พะยูน ซึ่งอธิบายถึงธรรมชาติของความชอบน้ำของช้างได้เป็นอย่างดี

ช้างเป็นนักว่ายน้ำที่เก่งฉกาจ และเคยว่ายน้ำข้ามทะเลเปิด ไปตั้งถิ่นฐานบนเกาะต่างๆ ในหมู่เกาะอันดามัน



เราเดินทาง 12 กิโลเมตรในวันนี้ และแม้ว่าอากาศจะร้อนและชื้น พวกเราทุกคนมีจิตใจที่เข้มแข็ง พวกเราร้องเพลง ตบมือ ขณะเดินไปด้วยกัน พร้อมมองดูกิริยาอาการที่ตลกขบขันของเพื่อนรักและผู้ร่วมเดินทางของเรา นั่นคือ เหล่าช้าง ซึ่งทำให้การเดินในวันนี้ดูเป็นเรื่องง่ายดาย



ความตื่นเต้นมากขึ้นรอพวกเราอยู่ในวันพรุ่งนี้ เมื่อเหล่าช้างจำได้อาหารอันโอชา ว่ายน้ำในแม่น้ำ และพวกเราทุกคน ได้แก่ นักกิจกรรมกรีนพีซ อาสาสมัครกรีนพีซ และเพื่อนๆ ตั้งตารอที่จะรับฟังเรื่องราวเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศจากประชาชนที่เราพบตลอดทาง รวมถึงรวบรวมรายชื่อถึงประธานาธิบดีโอบามา เพื่อให้เขาบรรเทาภาวะโลกร้อน ถ้าคุณยังไม่ได้ลงชื่อในจดหมายของคุณ โปรดคลิกที่นี่

ชายเลนดรา ยาสวัน

..8..... คือ ระยะทางทั้งหมดที่เราเดินกับช้างในวันนี้

13 กันยายน 2552

เลข 8 คือ ตัวกลมๆ 2 ตัวที่วางซ้อนกัน ที่ถ้าเป็นตัวเลขแสดงวินาทีหรือจำนวนคนคงดูจะไม่ได้มากมายเท่าไหร่ และคงไม่ได้น่าตกใจเท่ากับตอนที่รู้ว่ามันคือระยะทางทั้งหมดที่เราเดินในวันนี้

เลข 8 ของเราในวันนี้ มันคือหน่วยของกิโลเมตร ที่แสดงระยะทางที่คนเกือบ 50 คน ร่วมกันเดิน เพื่อจุดประสงค์บางอย่างร่วมกัน นั่นคือการร่วมแสดงพลังเรียกร้องให้ผู้นำโลกและผู้นำบ้านเราเขามีนโยบายดีๆ ในเรื่องโลกร้อนเสียที!!

ย้อนกลับไปเมื่อตอนเช้าตรู่ของวัน ชาวกรีนพีซทั้งอาสาสมัคร เจ้าหน้าที่ ควาญช้าง และ นักรณรงค์ตัวโตทั้ง 5 เชือก (ทองแดง, คชาพัช, หลาวทอง, ดอกแก้ว และ ยะลา) กำลังเตรียมพร้อมตั้งขบวนยาวเหยียด เพื่อรับศีลรับพรจากพระที่มาทำพิธีเพื่อความเป็นสิริมงคลให้แก่ขบวนกิจกรรม “เดินกับช้าง ร่วมสร้างการเปลี่ยนแปลง” ที่หน้าศูนย์กิจกรรมช้างไทยเพื่อการอนุรักษ์



เราเดินแถวหน้าสุด
ดีใจที่ไปขอยืมธง CHANG(E) โลโก้ประจำงาน จากคนอื่น แล้วไม่ได้คืนเขาไป (ฮ่าๆ) เลยได้เอามาเดินโบกเล่นอยู่ด้านหน้า นำขบวนกับเพื่อนร่วมงานที่มาจากฟิลิปปินส์และอินโดนีเซียกลุ่มใหญ่ งานนี้มีเพื่อนๆที่มาร่วมกิจกรรมค่อนข้างเยอะ และมาจากหลากหลายประเทศ เราเลยได้เพื่อนใหม่เป็นชาวจีนและแอฟริกา ที่มาไกลข้ามทวีป เพื่อร่วมกิจกรรมตลอด 15 วันนี้

ถ้าหากรวมคนกับช้างตัวโตๆแล้ว ขบวนที่เราเดินดูจะยิ่งใหญ่และยาวพอสมควร เนื่องจากระยะทาง 8 กิโลเมตรไม่ใช่ระยะทางที่หลายคนถนัดนัก ประกอบกับแดดร้อนๆ ยามสายที่ส่องปะทะหน้า ระหว่างทาง เราจึงแวะพักดื่มน้ำค่อนข้างบ่อย และยังได้แวะพักเหนื่อยพักใหญ่ๆที่ DNA ของอาจารย์สุนทร สถานที่จำลองบ้านตัวอย่างที่ประหยัดพลังงาน ที่นอกจากช้างจะได้พักเล่นน้ำให้เย็นใจแล้ว คนที่เดินร่วมขบวนอย่างเรายังได้มาสัมผัสกับพลังงานหมุนเวียนอย่างกังหันลมแบบใกล้ๆ และยังมีบ้านที่ออกแบบมาเพื่อลดการใช้ไฟฟ้า ทั้งแสงไฟ รวมถึงเครื่องปรับอากาศ


กรุณาอ่านด้วยกระจก

“จับมือให้มั่น...เดินทางไป...เรามารวมหัวใจให้เป็นหนึ่งเดียวกัน........จับมือให้มั่น.....เดินทางไป...เรามาเดินกับช้างร่วมสร้างการเปลี่ยนแปลง.......”
เมื่อเสียงเพลงนี้เริ่มขึ้น เหล่าคณะรณรงค์ทั้งคนและช้างก็เริ่มเดินหน้า ออกเดินทางกันต่อ
วันนี้เราจะเดินไปยังจุดหมายที่กำหนดไว้คือ วัดเหวปลากั้ง วัดเล็กๆบนเนินเขาที่อยู่ละแวกตำบลหมูสีเพื่อพักผ่อน เก็บพลังในการรณรงค์ที่ยังเหลืออีก 10 กว่าวันข้างหน้า



แดดร้อนๆ ของวันนี้ ทำให้เราเริ่มเหนื่อย
จะก้าวให้เร็วกว่าช้างก็ดูยากไปหน่อย
จากที่เดินอยู่หน้าสุด กลับกลายเป็นรั้งท้าย
(พร้อมเสียงหอบแฮกแฮก)
เวลาร้องเพลงเดินกับช้างกับเพื่อนๆ เลยแผ่วกว่าเมื่อเช้าไปนิด
แต่ความรู้สึกสนุกไปกับกิจกรรมยังไม่แผ่วไปกว่าก่อนออกเดินทางเลย
ยิ่งได้เห็นสีหน้ามีความสุขของเด็กๆ ที่ได้เห็นช้าง หรือผู้ใหญ่ที่อวยพรให้พวกเราเดินทางไปถึงกรุงเทพฯอย่างปลอดภัยแล้ว ทำเอาเรายิ้มไม่หุบไปตลอดทั้งวันเลยล่ะ

นส. อิซา

ป.ล. คืนนี้นอนใกล้ๆวัดเหวปลากั้ง
อยู่บนเนินเขาเล็กๆ เห็นทุ่งกว้างๆ ของเขาใหญ่ชัดเชียวล่ะ

ดูภาพสไลด์เรื่องราวการออกเดินทางได้ที่นี่
เป็นส่วนหนึ่งของการเดินทาง และการร่วมผลักดันนโยบายลดโลกร้อนได้ที่นี่

ตักบาตรบนหลังช้าง : ระยะทางอันยาวไกล.....ย่อมเริ่มไปตั้งแต่ก้าวเดียว


วันนี้ เราตื่นกันตั้งแต่ตี 5 เพื่อมาเตรียมตักบาตรกับพระสงฆ์ที่จะนั่งมาบนหลังช้างมาให้พวกเราทำบุญเพื่อเป็นสิริมงคลก่อนออกเดินทาง


เจ้าหน้าที่ที่ศูนย์ช้างนี้ เขาเล่าว่า ไม่ได้มีพิธีตักบาตรบนหลังช้างมานานกว่า 18 ปีแล้วนะคะ พวกเราทุกคนตื่นเต้นดีใจกับภาพที่เห็นพระบิณฑบาตรบนหลังช้าง ช่างเป็นภาพที่ประทับใจจริงๆ ค่ะ


หลังจากรับบิณฑบาตรแล้ว พระท่านก็ให้พร แล้วคาราวานช้าง ก็พร้อมที่จะออกเดินทาง

ระยะทางอันยาวไกล .... ย่อมเริ่มไปตั้งแต่ก้าวเดียว

การเดินทางจะผสมผสานกันระหว่างการเดินเท้าระยะสั้น (8-15 กม.) ระหว่างหมู่บ้านและชุมชน และการเดินทางด้วยรถบรรทุกช้างผ่านโครงข่ายคมนาคม และจะไม่เดินผ่านเมืองใ้ห้เป็นที่รบกวนประชาชนและการจราจร เราจะเดินผ่านแต่ธรรมชาติ เผื่อเป็นประจักษ์พยานผลกระทบของภาวะโลกร้อนต่อสภาพภูมิศาสตร์ของประเทศไทย


หมายเหตุ: ช้าง 5 เชือก (คชาพัช, ทองแดง, ดอกแก้ว, หลาวทอง, โชคประทาน) ที่นำมาเดินนี้ เป็นช้างบ้าน ที่บางตัวได้รับการช่วยเหลือมาจากการทรมาน และการติดยา เพื่อให้ทำงาน และเดินขอทานตามถนน และที่สำคัญช้างทั้งหมดได้ผ่านการตรวจดูแลสุขภาพกันมาแล้วอย่างละเอียด โดยกรีนพีซทำงาน ร่วมกับกองทุนวิจัยและอนุรักษ์ช้างไทยที่เขาใหญ่ และมูลนิธิช่วยชีวิตสัตว์ป่า เพื่อรับประกันถึงสิทธิและสุขภาพของช้างในระหว่างการเดินทาง (ดูรายละเอียดเกี่ยวกับช้างแต่ละเชือก ทีนี่ คะ)




































เสี่ยวเว่ย นักร้องวงร็อคจากจีน เข้าร่วมคาราวานช้าง


Rin

samedi 12 septembre 2009

เมื่อเริ่มเดิน ... กับช้าง

12 กันยายน 2552


ช้าง สัตว์สัญลักษณ์ประจำชาติไทยตั้งแต่สมัยโบราณ สัตว์บกเลี้ยงลูกด้วยนมที่ตัวใหญ่ที่สุดในโลก

เขาใหญ่ อุทยานแห่งชาติที่ไ้ดรับการจดทะเบียนขึ้นเป็นมรดกโลกจาก UNESCO


วันนี้ เรานัดออกจากกรุงเทพกันตั้งแต่ 6 โมง เพื่อจะไปร่วมกิจกรรม "เดินกับช้างเพื่อสร้างการเปลี่ยนแปลง" ที่ศูนย์กิจกรรมช้างไทยเพื่อการอนุรักษ์ ที่เขาใหญ่

ถึงเขาใหญ่ก่อน 9 โมงเช้า มีพิธีเปิดงาน และ พิธีปะกำ ซึ่งเป็นพิธีที่ควาญช้างที่มีประสบการณ์ทำพิธีเซ่นไหว้เพื่อเป็นสิริมงคลก่อนพาช้างออกเดินทาง คนที่ศูนย์นี้เล่าว่า ในเมืองไทยไม่ได้มีพิธีนี้มานานหลายปีมากแล้วคะ เพราะไม่ได้มีการเดินช้างไปไหนเหมือนสม้ัยก่อนมานานแล้ว

ควาญช้างจะแต่งตัวด้วยชุดที่มีเอกลักษณ์ประจำตัว และห้อยคอด้วยโซ่ ซึ่งสะท้อนถึงประสบการณ์ของแต่ละคน ซึ่งควาญช้างจะใส่ชุดนี้ตลอด 3 เดือนของการออกจากบ้านเข้าป่าไปเพื่อคล้องช้าง ควาญช้างระดับสูงสุดนั้นจะต้องเคยจับช้างป่าอย่างน้อย 16 ตัวขึ้นไป (ซึ่งคนที่ศูนย์นี้บอกว่า ปัจจุบันควาญช้างระดับนี้เสียชีวิตไปหมดแล้วคะ)

*** ช้างป่าใช้สรรพนามว่า 'ตัว' เมื่อถูกคล้อง-จับมาเป็นช้างบ้าน ถึงจะถูกเปลี่ยนไปใช้สรรพนามว่า 'เชือก' นะคะ

ในการประกอบพิธีปะกำนี้ จะมีเครื่องเซ่นไหว้ หัวหมู น้ำ อาหารต่างๆ โดยควานช้างจะจุดธูป เป่าแตรเขาสัตว์ และเสี่ยงทายกระดูกไก่ ซึ่งครั้งนี้ ควาญช้างเสี่ยงทายได้กระดูกตรง ซึ่งหมายความถึงความโชคดี ถ้าเมื่อครั้งใดที่ควาญช้างเสี่ยงได้กระดูกที่คด ควาญช้างจะเสี่ยงใหม่ จนกว่าจะได้กระดูกที่ตรงซึ่งจะนำความโชคดีมาให้ตลอดการเดินทาง

กิจกรรมต่อด้วยการเสวนา การแปรอักษร และ บรรเลงเพลง โดย พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ

ในระหว่างวันยังมีฐานกิจกรรมสำหรับเด็กนักเรียน เพื่อเข้าฐานกิจกรรมต่างๆ เช่น การเรียนรู้เรื่องพลังงานแสงอาทิตย์ เรื่องเรือนกระจก ภาวะโลกร้อน ฯลฯ ซึ่งเด็กๆดูสนุกนานตื่นเต้นกับการเข้าร่วมกิจกรรม และการเล่นกับช้างมากมาย เห็นสีหน้าเด็กๆมีความสุขยิ้มหัวเราะแก้มปริแล้วก็ทำให้เราพลอยอดยิ้ม มีความสุขไไปด้วยไม่ได้




คืนนี้เราเข้านอนกันเกือบเที่ยงคืน ทั้งๆที่อากาศร้อน และอยู่กลางแจ้งกันเกือบทั้งวัน แต่เราก็อดยิ้มอย่างมีความสุขก่อนหลับตาลงนอนไม่ได้

พรุ่งนี้ เราจะตื่นตักบาตรบนหลังช้างกันแต่เช้า.....














เดินกับช้าง เพื่อสร้างการเปลี่ยนแปลง






















ควาญช้าง เริ่มพิธีปะำกำ เพื่อเป็นสิริมงคล




ควาญช้างเป่าแตรเขาสัตว์ประกอบพิธี

Rin